Monday, May 1, 2017

ಮದುವೆಯೆಂಬ ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲು



‘ಮಹಾಂತ!’
ನನ್ನ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿ ಬಂದಿತು. ಪರಿಚಯದ ಧ್ವನಿಯೇ ಹೌದು. ಆದರೆ ಆ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳೇ ಕಳೆದಿದ್ದಾವು. ಸುಭಾಸ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಜೆಯ ಅಲೆದಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದೆ, ಪುಳಕಿತನಾದೆ. ಸರಳಾ ನಗುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಸರಳಾ ನಗುತ್ತಿರುವದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಕ. ವೆಂ. ರಾಜಗೋಪಾಲರ ಕವನದ ಸಾಲೊಂದು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು: ‘ಕಾಲೇಜು ಹುಡುಗಿಯರ ನಗೆಯಂತೆ ಹರಡುತಿದೆ ವಿದ್ಯುದ್ವಳ್ಳಿವೆಳಗು.’

ನಮ್ಮ ಬಿ.ಬಿ.ಏ. ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಸರಳಾ ಉತ್ಸಾಹದ ಬುಗ್ಗೆಯಾಗಿದ್ದಳು. ಸ್ನೇಹಜೀವಿಯಾದ ಅವಳಿಗೆ ಅನೇಕ ಹುಡುಗರ ಹಾಗು ಹುಡುಗಿಯರ ಗೆಳೆತನವಿತ್ತು. ಅವಳು ನನಗಿಂತ ಎರಡು ವರ್ಷ ಸೀನಿಯರ್ ಆಗಿದ್ದರೂ ಸಹ ಅವಳ ಸ್ನೇಹವೃಂದದಲ್ಲಿ ನನಗೂ ಒಂದು ಸ್ಥಾನವಿತ್ತು.

‘ಸರಳಾ, ಎಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಾದವು ನಿನ್ನ ನೋಡಿ! ನಿನ್ನ ಕೂಡ ಭಾಳ ಮಾತಾಡೋದು ಅದ. ಇಲ್ಲೇ ಪಾರ್ಕ್ ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟಿನಾಗ ಚಹಾ ಕುಡಿದು, ಅಝಾದ ಪಾರ್ಕಿನ್ಯಾಗ ಮಾತಾಡಕೋತ ಕೂಡೋಣಲ್ಲಾ?’, ಸರಳಾನ ಎದುರಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನಿಟ್ಟೆ.

ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯೋದಕ್ಕೆ ಸರಳಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಗೇಮ್. ‘ಬಾರೊ ತಮ್ಮಾ, ಎಮ್ಮೆ ತಮ್ಮಾ’ ಅಂತ ಛೇಡಿಸುತ್ತ, ನನಕಿಂತ ಮುಂದಾಗಿ ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟಿನಾಗ ಹೊಕ್ಕಳು. ಸರಳಾನ್ನ ಭೆಟ್ಟಿಯಾದ ಖುಶಿಯಲ್ಲಿ ‘ಎಸ್.ಕೆ.ಟೀ’ ತರಿಸಿದೆ. ಅಲ್ಪೋಪಹಾರ ಮುಗಿಸಿ, ಆಝಾದ ಪಾರ್ಕಿನ ಒಂದು ಶಿಲಾಸನದ ಮ್ಯಾಲೆ ಇಬ್ಬರೂ ಕುಳತಿವಿ.

‘ಸರಳಾ, ನೀವು ಧಾರವಾಡದಾಗs ಇರತೀರೇನು?’ ಅಂತ ಒಂದು ಸಹಜ ಪ್ರಶ್ನಿಯನ್ನು ಒಗದೆ.
‘ನೀವು ಅಂದರ ಯಾರಪಾ? ನಾ ಅಂತೂ ಧಾರವಾಡದಾಗ ಇರತೇನಿ ನೋಡು’.
ಸರಳಾಳ ಉತ್ತರದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಗಲಿಬಿಲಿಯಾಯಿತು.

‘ಅಲ್ಲವಾ, ಕುಮಾರ ಅಂದರ ನಿನ್ನ ಗಂಡ ಮತ್ತ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು? ಅವರೆಲ್ಲಿ ಇರತಾರ?’
‘ಓಹೋ ಮಹಾಂತ, ಅತಿ ಸರ್ವತ್ರ ವರ್ಜಯೇತ್ ಅಂತ ಕೇಳಿ ಇಲ್ಲೊ? ಹಂಗs ಪತಿ ಸರ್ವತ್ರ ವರ್ಜಯೇತ್ ಅನ್ನೋದನ್ನೂ ತಿಳಕೋ ಏನಪಾ. ಅವನ ಜೋಡಿ ನಾ ಈಗ ಇರೂದುಲ್ಲ.’

ನನಗ ಶಾಕ್ ಆತು. ಹೆಂಗೋ ಸಂಬಾಳಿಸಿಕೊಂಡು ಕೇಳಿದೆ.
‘ಆದರ ಸರಳಾ. ಕಾ^ಲೇಜಿನ್ಯಾಗ ನೀವು ಎಷ್ಟು ಅನ್ಯೋನ್ಯ ಇದ್ದಿರಿ. ವಿವಾಹದಾಗ ಏಳು ಪ್ರಕಾರ ಇರತಾವ, ನಮ್ಮದು ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹ ಅಂತ ಚ್ಯಾಷ್ಟಿ ಮಾಡತಿದ್ದಿ. ಮತ್ತ ಈಗ ಹಿಂಗ ಯಾಕ ಆತು?’

‘ನೋಡು ತಮ್ಮಾ, ಮದುವಿ ಅನ್ನೋದು ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲು ಇದ್ಧಾಂಗ. ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲು ಖರೇನ ಇರತದ ಏನು? ಅದು ದೃಶ್ಯಭ್ರಮಾ ಮಾತ್ರ ಹೌದಲ್ಲೊ? ’
‘ಹೌದು. ಆದರ…?’
‘ಹೌದು! ….ಕುಮಾರ ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಹೀರೋ ಆಗಿದ್ದ. ಕಾಲೇಜಿನ್ಯಾಗ ಇದ್ದಾಗನ ತನ್ನ ಬೈಕಿನ ಮ್ಯಾಲೆ ನನ್ನ ತಿರುಗಾಡತಸತಿದ್ದ, ಕ್ಯಾಂಟೀನದೊಳಗ ತಿನಸತಿದ್ದ, ಐಶ್ ಕರೇಂಗೆ ಅಂತ ನಗಸತಿದ್ದ.’

‘ಮುಂದ ಏನಾತು? ಕುಮಾರ ಬದಲಾದನ?’
‘ಹಂಗಲ್ಲೊ ಮಹಾಂತ. ಮದುವಿ ಆದ ಮ್ಯಾಲ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣಿನ ನಡುವಿನ ಸಮೀಕರಣ ಬದಲಾಗ್ತಾವ, ಏನಪಾ. ಮೊದಲೆಲ್ಲಾ ‘ನಿನ್ನ ಪಾದಾ ನೆಲದ ಮ್ಯಾಲ ಇಡಬ್ಯಾಡ, ಅವು ಹೊಲಸು ಆದಾವು’ ಅಂತ ಪಾಕೀಜಾ ಸಿನೆಮಾದ ಡಾಯಲಾಗ್ ಹೊಡೀತಿದ್ದ. ಮದುವಿ ಆದ ಮ್ಯಾಲ, ‘ಕಸಾ ಹೊಡೀಲಿಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟೊತ್ತು ಮಾಡತಿ, ಭಾಂಡೇ ತಿಕ್ಕಲಿಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮಪ್ಪ ಆಳ ಇಟ್ಟಾನೇನು ಇಲ್ಲೆ? ನೀ ನೌಕರಿಗೆ ಹೋಗೋ ಅಗತ್ಯ ಏನು?’ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಅನ್ನಲಿಕ್ಕೆ ಸುರು ಮಾಡಿದಾ!’

‘ಸರಳಾ, ಕಾಲೇಜಿನ್ಯಾಗ ನಾವೆಲ್ಲ ನಿಮ್ಮ ಜೋಡೀಗೆ ಗಂಡಭೇರುಂಡ ಪಕ್ಷಿ ಅಂತಿದ್ದಿವಿ.’
‘ನೋಡು ತಮ್ಮಾ. ಮೊದಲು ಗಂಡಭೇರುಂಡ ಪಕ್ಷಿ ಹಂಗ ಎರಡು ಜೀವಾ, ಒಂದು ದೇಹಾ ಅನ್ನೋ ಥರಾನ ಇದ್ದವಿ. ಆದರ ಗಂಡಭೇರುಂಡಕ್ಕ ಎರಡು ಮುಖಾ ಇರತಾವ ನೋಡು; ಒಂದು ಎಡಕ್ಕ ಮಾರಿ ಮಾಡಿದ್ದರ, ಮತ್ತೊಂದು ಬಲಕ್ಕ ಮಾರಿ ಮಾಡಿರತದ; ಹಂಗ ಆತು ನಮ್ಮ ಬಾಳೇ! ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಎರಡು ವರ್ಷ ನಾ ಸಹಿಸೀದೆ. ಸದ್ಯಕ್ಕ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಆದೇಶದ ಪ್ರಕಾರ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಇದ್ದೇವಿ.’
‘ಮತ್ತ ಮಕ್ಕಳು?’
‘ಅದs ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ಅವನಿಂದ ಮಕ್ಕಳು ಆಗಲಿಲ್ಲಂತನ, ಆತನ್ನ ಬಿಟ್ಟೆ.’

ನನಗ ಮತ್ತೊಂದು ಶಾಕ್.
‘ವೈದ್ಯಕೀಯ ತಪಾಸಣಿ ಮಾಡಿಸಿದ್ದಿರೋ ಇಲ್ಲೊ?’
‘ಅದೂ ಆತು. ಕುಮಾರನದ ದೋಷ ಅಂತ ನಿರ್ಣಯ ಆತು. ಆವಾಗ ನಾ ಅವಗ ಹೇಳಿದೆ. ನನ್ನ ಗರ್ಭ ಒಂದು ಕೂಸಿನ್ನ ಬೇಡತದ. ನಾನು ಕೃತಕ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಮಾಡಿಸಿಕೋತೀನಿ. ಅವಾ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ‘ಮಕ್ಕಳು ಬ್ಯಾಡ ಬಿಡು; ನನ್ ಈಜ್ ಫನ್’ ಅಂತಂದ, ‘ಅದು ಹಾದರ’ ಅಂತ ಅಂದ. ನಾ ಹೇಳಿದೆ: ‘ಕುಮಾರ, ಎಸ್ಕಿಮೋ ಪದ್ಧತಿ ನಿನಗ ಗೊತ್ತದ ಏನು? ಆ ಶೀತ ಪ್ರದೇಶದಾಗ ಸಂತಾನ ವಿರಳ. ಅದಕ್ಕಂತ ಅಲ್ಲಿ ಗಂಡಸರು ತಮ್ಮ ಮನಿಗೆ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನ ತಮ್ಮ ಹೆಂಡಂದರ ಜೋಡಿ ಮಲಗಸತಾರ. ಮತ್ತ ಭಾರತದಾಗೂ ನಿಯೋಗ ಪದ್ಧತಿ ಇರಲಿಲ್ಲೇನು? ಸಂತಾನ ಆಗೋದು ಮುಖ್ಯ ಹೊರತು ಪಾತಿವ್ರತ್ಯ ಮುಖ್ಯ ಅಲ್ಲ.’

ಸರಳಾನ ಉತ್ತರದಿಂದ ಅವಾಕ್ಕಾದೆ. ಆದರೆ ಅವಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. ಸರಳ ಮತ್ತು ನೇರ. ಏನೂ ಮುಚ್ಚುಮರೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದವಳು.
`ಕುಮಾರಗ ನೀ ರಾಜಕುಮಾರ ಅಂತ ಕರೀತಿದ್ದಿ.’, ಸರಳಾಗ ನೆನಪು ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟೆ.
‘ಹೌದು. ಆದರ ಈತ ರಾಜಕುಮಾರನಾದ ಕಪ್ಪೆ ಅಲ್ಲ; ಕಪ್ಪೆಯಾದ ರಾಜಕುಮಾರ! ಎಲ್ಲಾ ಗಂಡಸರು ಹಿಂಗs. ಹೆಂಡತಿ ಅಂದರ ಮನೀ ಕೆಲಸಕ್ಕ ಬೇಕು. …ಆಕಿ ಮ್ಯಾಲ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡೋದು ಅಂದರ ಹಗ್ಸ್ ಮತ್ತು ಡಿಗ್ಸ್! ಇಷ್ಟs ಗೊತ್ತು ಇವರಿಗೆ! ಮದುವಿಕಿಂತ ಮೊದಲು ಇವಾ ಸಿನೆಮಾ ಹೀರೋ ಆಗಿದ್ದ; ಈಗ ವಿಲನ್ ಆಗ್ಯಾನ.’

‘ಸರಳಾ, ಬದುಕು ಮತ್ತು ಸಿನೆಮಾ  ಭಾಳ ಭಿನ್ನ ಅವ. ಸಿನೆಮಾದ ಹೀರೋ ಗಂಡಸ್ತನದ ಅಪರಾವತಾರ ಆದರ ಹೀರೋಯಿನ್ ಹೆಣ್ತನದ ಅಪರಾವತಾರ ಆಗಿರ್ತಾಳ. ಅದಕ್ಕಂತ, ಮದುವಿ ಆದ ಮ್ಯಾಲೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ನಿರಾಶಾ ಆಗ್ತದ. ಮತ್ತ ನಿಸರ್ಗದ ಕೈವಾಡನೂ ಇದರಾಗ ಅದ ಅಂಬೋದು ನಿನಗ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲೇನು? ಗಂಡಸು ಆದಷ್ಟು ಡೀಕಲೇ ಬೇಕಾಗತದ.’ ನನ್ನ ಪನ್ನಿಗೆ ನಾನೇ ನಕ್ಕೆ. ಸರಳಾಳ ಜೊತೆಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಇನ್ಹಿಬಿಶನ್ಸ್ ಅನ್ನೋದು ಇರತಿದ್ದಿಲ್ಲ.

‘ಮಹಾಂತ, ನಿನ್ನ ಮಾತು ಅರ್ಧ ಸತ್ಯ ಅದ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಕುಮಾರ ‘ಸ್ಲೋ ಟು ಚಾರ್ಜ ಮತ್ತು ಕ್ವಿಕ್ ಟು  ಡಿಸ್‍ಚಾರ್ಜ’ ಆಗಿದ್ದ. ಅದೇನೂ ನನಗ ಕಿರಿಕಿರಿ ಅನಸಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸಮಸ್ಯಾ ಅದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಮದುವಿ ಆದ ತಕ್ಷಣ ಭಾರತೀಯ ಹೆಣ್ಣು ತನ್ನ ಕೆಳಗಿನ ಅಂತಸ್ತನ್ನ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಬಿಡತಾಳ. ಗಂಡು ಯಜಮಾನ ಆಗಿ ಮೆರೀತಾನ, ಹೆಣ್ಣು ಕೆಲಸದಾಕಿ ಆಗ್ತಾಳ. ಆದರ ನಾ ಮಾತ್ರ ಗಂಡನ್ನ ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಇರೋ ಅಂಥಾ ಅರ್ಧಾಂಗಿನಿ ಅಲ್ಲ. ನನಗೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಕನಸು ಅವ. ಗಂಡನ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಪೂರಕ ಆಗಬೇಕು ಖರೆ. ಹಂಗsನ ಹೆಂಡತಿಯ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಗಂಡನೂ ಬೆನ್ನೆಲಬು ಆಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು!’

‘ನಮ್ಮ ಈಗಿನ ಸಮಾಜದಾಗ ಇದು ಸಾಧ್ಯ ಆದೀತ?’
‘ಸಮಾಜ ಅಂದರ ನಾವs ಅಲ್ಲೇನೊ, ಮಹಾಂತ? ನಿನ್ನ ದಾಂಪತ್ಯ ಹೆಂಗದ? ಯಾರು ಯಾರನ್ನ ಅನುಸರಸತೀರಿ?’
‘ಸರಳಾ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬುಕ್‍ಸ್ಟೋರ್ ಮಾಲಕ ನಾನು. ನನಗ ಯಾರು ಕನ್ಯಾ ಕೊಡತಿದ್ದಾರು? ಅದೂ ಅಲ್ಲದ, ಎರಡು ವರ್ಷದ ಹಿಂದ, ನನ್ನ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ರೇಲವೇ ದುರಂತದಾಗ ತೀರಿಕೊಂಡರು. ನನಗ ಕನ್ಯಾ ನೋಡವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಈಗ.’ 

ಸರಳಾಳ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ತುಂಟ ನಗೆ ಕಾಣಿಸಿತು.
‘ಮಹಾಂತ, ಒಂದು ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಾಡಲೇನು?’
‘ಏನು ಹೇಳು, ಸರಳಾ.’
‘ನಾನಂತೂ ಈಗ ಗಂಡನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಇದ್ದೇನಿ. ಇನ್ನೊಂದು ವರ್ಷದಾಗ ನನಗ ಡೈವೋರ್ಸ ಸಿಗತದ. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಯಾಕ ಮದುವಿ ಆಗಬಾರದು?’

ಸರಳಾ ಕಾಲೇಜಿನೊಳಗ ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಕನ್ಯೆ ಆಗಿದ್ದಳು. ಈಗ ತಾನಾಗೇ ಪ್ರಪೋಜ್ ಮಾಡತಿದ್ದಾಳ. ನನ್ನ ಸಂತೋಷಕ್ಕ ಮೇರೆ ಇಲ್ಲಧಂಗಾತು. ಹೆಬ್ಬಟ್ಟನ್ನು ಮೇಲೆ ಮಾಡಿ ‘ಯೆಸ್’ ಅಂದೆ. ಸರಳಾ ಫಳಕ್ಕನ ನಕ್ಕಳು. ವಿದ್ಯುದ್ವಳ್ಳಿವೆಳಗು ಮಿಂಚಿದಂತಾಯಿತು. ಸರಳಾಳ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು ಕುಣೀತು. ಅದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿನೊಳಗ ಪ್ರತಿಫಲನ ಆತು. ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು ದೃಶ್ಯಭ್ರಮಾ ಅಂತೀರೇನು? ಊಹೂ. ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿನಷ್ಟು ವಾಸ್ತವವಾದದ್ದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ!

Wednesday, April 19, 2017

ಸಾಮರಸ್ಯದ ಸಹಜಕವಿ ಶಿಶುನಾಳ ಶರೀಫರು



ಹಾವೇರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಶಿಶುನಾಳದಲ್ಲಿ ೧೮೧೯, ಮಾರ್ಚ ೭ರಂದು ಜನಿಸಿದ ಮಹಮ್ಮದ ಶರೀಫರು ೧೮೮೯, ಮಾರ್ಚ ೭ರಂದೇ ದೇಹವಿಟ್ಟರು. ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ, ಶರೀಫರು ತಾವು ಕಂಡ ಬೆಳಕನ್ನು ಸುತ್ತಲಿನವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಲು ಅಲೆದಾಟದಲ್ಲಿಯೇ ಕಳೆದರು. ‘ಮೈ ಜಂಗಮ್ ಹೋಕರ ಗಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲಿ ಫಿರಿಯಾ, ಅಂಗಬಹುತವು ಲಿಂಗ ಪಾವುಮೆ, ಕೋರಾಣ ಭಿಕ್ಷಾ ಬೋಲಿಯಾಎಂದು ಶರೀಫರೇ ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಬಗೆಗೆ ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಮುಲ್ಕಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಶರೀಫರು ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಕಾಲ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರಾಗಿ ದುಡಿದರು. ಹಳೆಗನ್ನಡ ಹಾಗು ನಡುಗನ್ನಡ ಕಾವ್ಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಶರೀಫರು ಅರಿತವರೆ. ಆದರೆ ಅವರೇ ರಚಿಸಿದ ಗೀತೆಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಸೂರಿಗಳ ಛಾಯೆ ಇನಿತೂ ಮೂಡಿಲ್ಲ. ಪಂಡಿತರಿಂದ ಕವಿ ಎಂದು ಕರೆಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶರೀಫರು ಕವನಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಿಗಾಗಿ ಶರೀಫರ ಹೃದಯದಿಂದ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದ ಪದಗಳಿವು. ಸಹಜಸ್ಫೂರ್ತಿಯೇ ಅವರ ಗೀತೆಗಳ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರೇರಣೆ. ಹಳ್ಳಿಗರ ಭಾಷೆಯೆ ಅವರ ಪದಗಳ ಭಾಷೆ. ಆದುದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಹಜ ಕವಿ ಎಂದು ಕರೆಯುವದು ಸಮಂಜಸವಾಗಿದೆ.

ಶರೀಫರು ಜೀವಿಸಿದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗರಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಭೇದವಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಿಂದು ಹಾಗು ಮುಸಲ್ಮಾನರು ತಮ್ಮೀರ್ವರ ಹಬ್ಬಗಳನ್ನು ಜೊತೆಜೊತೆಯಾಗಿಯೇ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದುದರಿಂದ ಎಲ್ಲರೊಳಗೆ ಬೆಲ್ಲದಂತೆ ಬೆರತುಕೊಂಡಿದ್ದ ಶರೀಫರಿಗೆನಿಮ್ಮೊಳಗಿದ್ದೂ ನಿಮ್ಮಂತಾಗಲಿಲ್ಲಎನ್ನುವ ತಳಮಳವು ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ.

ತಮ್ಮ ಗೀತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಹಿಂದೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಂತೆಯೇ ಇಸ್ಲಾಮ ಧರ್ಮದ ಸಂತರನ್ನು ಹಾಗು ಪ್ರವಾದಿ ಮಹಮ್ಮದರನ್ನೂ ಸ್ತುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಿಂದೂ ಹಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಕೋಲು ಕೋಲಿನ ಕೋಲು/ ಮೇಲೆ ಮುತ್ತಿನ ಕೋಲು ಎನ್ನುವ  ಕೋಲಾಟದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದಂತೆಯೆ, ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಹಬ್ಬಗಳಲ್ಲೂ ಹಾಡು ಕಟ್ಟಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಮೇಳವನ್ನು ಕುಣಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮೊಹರಮ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ರಚಿಸಿದ ಹೆಜ್ಜೆಮೇಳದ ಗೀತೆಯೊಂದನ್ನುಇಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು. ಗೀತೆಯು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವುದು ದರ  ವಿಶೇಷವಾಗಿದೆ.
ಸಖಿಯೆ ಅಲಾವಿ ಆಡುನು ಬಾ 
ಆಲಾವಿಯಾಡುತ, ಪದಗಳ  ಪಾಡುತ
ಬಳ್ಳಿ ಹಿಡಿದು, ಬಲು ಮೋಜಿಲೆ ಕುಣಿದು  
ಸೊಗಸಿನ ಸಿಂಗಾರ, ಮಾಡ್ಯಾರು ವಯ್ಯಾರ
ಬಾಗಿ ಬಳುಕುತ, ಹೆಜ್ಜಿ ಚೆಲ್ಲುತ,
ಗೆಜ್ಜಿ ಸಪ್ಪಳ ಕೇಳುನು ಬಾ 
ಶರಣರ ಲೀಲಾ, ಕಲಿಯುಗದ ಮೇಲಾ
ಜಾಹೀರಾದೀತು ಶಿಶುನಾಳನಾ ಶಾಹೀದರಾ,
ಹೊಂದಿಗೂಡುನು ಬಾ 

ಮೊಹರಮ್ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಾಜಿಯಾ (ದೇವರ) ಮುಂದೆ ಮಾಡುವ ಅಗ್ನಿಕುಂಡಕ್ಕೆಅಲಾವಿಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಭಕ್ತರು ಕುಂಡದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕೆಂಡದ ಮೇಲೆ ಕುಣಿಯುವದಕ್ಕೆ ಅಲಾವಿ ಕುಣಿತವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಶರೀಫರು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿರುವ ಶರಣರೆಂದರೆ ಅರಬಸ್ತಾನದ ಕರ್ಬಲಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದ ಇಮಾಮ ಹುಸೇನ, ಹಸನ್ ಹಾಗು ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳು. ಶರೀಫರು ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಭೇದವನ್ನಾಗಲಿ, ಜಾತಿಭೇದವನ್ನಾಗಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಭಕ್ತರೂ ಅವರಿಗೆ ಶರಣರೇ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಇದೊಂದು ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ. ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಹಿಂದು ಹಾಗು ಇಸ್ಲಾಮ ಧರ್ಮದ ದೇವರಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಶರೀಫರು ಯಾವ ಭೇದವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹುಲಗೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ಇಸ್ಲಾಮ ಧರ್ಮದ ಸಂತ ಖಾದರ ಶಾ ವಲಿಯವರನ್ನು ಅವರು ಸಂಬೋಧಿಸುವುದುಖಾದರಲಿಂಗಎಂದು!

ಶಿಶುನಾಳಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರ ಹುಲಗೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ಸಂತ ಖಾದರ ಶಾ ವಲಿಯವರ ಸಮಾಧಿಗೆ ಶರೀಫರ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಖಾದರ ಶಾ ವಲಿಯವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಶರೀಫರು ಜನಿಸಿದರು. ಶರೀಫರು ಆಗಾಗ ಖಾದರ ಶಾ ವಲಿಯವರ ಸಮಾಧಿಯ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಖಾದರ ಶಾ ವಲಿಯವರನ್ನು ಶರೀಫರು ಖಾದರಲಿಂಗ ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸಿ  ಹಾಡಿದ ಒಂದು ಗೀತೆ ಹೀಗಿದೆ:
ನಡೆಯೊ ದೇವರ ಚಾಕರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ-
ಗೊಡೆಯ ಖಾದರಲಿಂಗ ನೆಲಸಿರ್ಪ ಗಿರಿಗೆ.

ತಮ್ಮ ಮತ್ತೊಂದು ರಚನೆಯಲ್ಲಿ, ಶರೀಫರುಖಾದರಿ  ಸದಾವರಿ, ನಿತ್ಯ  ನಿರಂಜನಾವರಿಎಂದು ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಚಾರೋ ಯಾರೋ ಅಲಿ ಪಾದಕ್ಕೆರಗಿಎನ್ನುವ ಅವರ ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಮ ಸ್ಥಾಪಕ ಮಹಮ್ಮದ ಹಾಗು ಮಹಾಭಾರತದ ಪಾಂಡವರು ಏಕಕಾಲ ಹಾಗು ಏಕದೇಶವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಗೀತೆಯ ಒಂದು ನುಡಿ ಹೀಗಿದೆ:
ಚಾರೋ ಯಾರೋ ಅಲಿ ಪಾದಕ್ಕೆರಗಿ
ಮಾರ್ಗ ಹಿಡಿದು ಬರುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ
ಮದೀನಾದ ಸ್ವರ್ಗಮಾನ
ಶಹರಿನೊಳು ಮಹಮ್ಮದನಿರಲು
ಯಮಜಗೆ ತೋರಲು ಭೂಮಿಪತಿ ಸಾರಲು
ಭೀಮನಿದನು ಕಂಡು ಅರ್ಜುನ, ನಕುಲ-ಸಹದೇವರಿಗೆ’ .

ಶರೀಫರು ಅನೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ಹಾಗು ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ನಿಷ್ಠುರವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬೇವು-ಬೆಲ್ಲದಂತಿದ್ದವರು. ಅವರ ಅನೇಕ ಪದಗಳು ಬೇವಿನಂತೆ ಕಹಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಸಮಾಜದ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಗುಣಕಾರಿಯಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಬಿದ್ದೀಯಬೇ ಮುದುಕಿ ಎನ್ನುವ ಅವರ ಗೀತೆಯು ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ನಿದರ್ಶನವಾಗಿದೆ.  ತರವಲ್ಲ ತಗಿ ನಿನ್ನ ತಂಬೂರಿ ಎನ್ನುವ ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೈತಿಕತೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯವನ್ನು ಸಹ ಸಾಧಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಶರೀಫರು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದರಂತೆ ಬೋಧನಾಪ್ರಧಾನವಾದ ಅವರ ಗೀತೆಗಳು ಬೆಲ್ಲದಂತೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿಯೂ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕವೂ, ಎಲ್ಲರನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುವಂತಹವೂ ಆಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು.
ಇದಕ್ಕೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಹೀಗಿದೆ:
ಗುಜುಗುಜುಮಾಪೂರ ಆಡೋಣ
ಸಜ್ಜನರೆಲ್ಲರು ಕೂಡೋಣ
ಗಜಿಬಿಜಿ ಸಂಸಾರ ದೂಡೋಣ ಸಾ-
ಯುಜ್ಯ ಮುಕ್ತಿಯ ಹೊಂದೋಣ

 ಅಲ್ಲೀಕೇರಿಗೆ ಹೋಗುನು, ಬರ್ತೀರೇನ್ರೆ ಎನ್ನುವ ಪದದಲ್ಲಿ ಶರೀಫರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯ ಸಂತನಾದ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವನ್ನು ನೆನಸುವುದು ವಿಶೇಷವಾಗಿದೆ:
ಅಲ್ಲೀಕೇರಿಗೆ ಹೋಗುನು ಬರ್ತೀರೇನ್ರೆ ನೀವು
ಒಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲೆ ಇರ್ತೀರೇನ್ರೆ
ಕಲ್ಲೌ ಮಲ್ಲೌ ಕೂಡಿಕೊಂಡು
ದೀವಳಿಗೆಯ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ
ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದಿರುವ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿನ
ಮರತೀರೇನ್ರೆ, ಇಲ್ಲೇ ಇರತೀರೇನ್ರೆ!

(ಆಷಾಢ ಮಾಸದ ಅಮವಾಸ್ಯೆಯಂದು, ಸೀಗೆ ಹುಣ್ಣಿವೆಯಂದು ಹಾಗು ದೀಪಾವಳಿ ಪಂಚಮಿಯಂದು, ವಾರಿಗೆಯ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ತರತರದ ತಿನಿಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ವನಭೋಜನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಮೂರು ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲೀಕೇರಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.)

ಕನಕದಾಸರ ಮುಂಡಿಗೆಗಳಂತೆ ಶರೀಫರು ಸಹ ಚಮತ್ಕಾರದ ಪದಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾದ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಪದಗಳೆಂದರೆ ಕೋಡಗನ್ನ ಕೋಳಿ ನುಂಗಿತ್ತ, ಕುಂಟ ಕುರುಡರೆಂಟು ಮಂದಿ, ಎಂಥಾ ಮೋಜಿನ  ಕುದುರಿಇತ್ಯಾದಿ.

ಶರೀಫರು ತಮ್ಮ ಕಾಲದ ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಪ್ರಥಮವಾಗಿ ನೂಲಿನ ಗಿರಣಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ, ಶರೀಫರುಗಿರಣಿ ವಿಸ್ತಾರ ನೋಡಮ್ಮಎಂದು ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಶರೀಫರ ಅನೇಕ ಗೀತೆಗಳಂತೆ ಗೀತೆಯೂ ಸಹ ಲೌಕಿಕದಿಂದ ಅಲೌಕಿಕಕ್ಕೆ ಹೊರಳಿರುವದರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ತಮ್ಮಸೂಜಿಯೇ ನೀನು ಸೂಜಿಯೇಎನ್ನುವ ಪದದಲ್ಲಿ ಶರೀಫರು ಅಲೌಕಿಕಕ್ಕೆ ಹೊರಳದೆ, ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಈಸ್ಟ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ:
ತಂಪುಳ್ಳ ಉಕ್ಕಿನೋಳ್ ಹುಟ್ಟಿದ ಸೂಜಿಯೇ
ಶಿಂಪಿಗರಣ್ಣಗೆ ಬಲವಾದ ಸೂಜಿಯೇ
ಇಂಪುಳ್ಳ ದಾರಕ್ಕೆ ಸೊಂಪಿಗೊಂಡಿರುವಂಥ
ಕಂಪನಿ ಸರಕಾರ ವಶವಾದ ಸೂಜಿಯೇ.

ಬ್ರಿಟನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಉದ್ದಿಮೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕಂಪನಿ ಸರಕಾರವು ಭಾರತದಲ್ಲಿಯ ಅನೇಕ ಕೈಗಾರಿಕೋದ್ಯಮಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿತು. ಸೂಜಿಯಂತಹ ಸಣ್ಣ ವಸ್ತುವನ್ನೂ ಸಹ ಭಾರತೀಯರು ಬ್ರಿಟನ್ನಿನಿಂದಲೇ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಪನಿ ಆಡಳಿತವು ನಿರ್ಮಿಸಿತು. ಶರೀಫರ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಇದು ಕಾಣದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಗೀತೆ ಹುಟ್ಟಿದೆ.

ಶರೀಫರು ನಿಷ್ಠುರವಾದಿಗಳೂ ಹೌದು. ನವಲಗುಂದದ ನಾಗಲಿಂಗಸ್ವಾಮಿಗಳು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಶರೀಫರು, ‘ಒಂದು ಹೆಣಕೆ ಎರಡು ಹೆಣವು ದಣಿವುದ್ಯಾತಕೆ; ನಾಗಲಿಂಗಯೋಗಿ ತಾನು ತಿರುಗುವದ್ಯಾತಕೆ ಎಂದು ಟೀಕಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಿದ್ಧಾರೂಢಸ್ವಾಮಿಗಳನ್ನು ನೋಡಲೆಂದು ಶರೀಫರು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ಬಾಲಭಾವದಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ವಾಮಿಗಳು, ಗೋಲಿಗುಂಡವನ್ನು ಆಡುತ್ತ ಕೂತಿದ್ದರಂತೆ. ಆಗ ಶರೀಫರುಆರೂಢಾ ಈರೂಢಾ ಆರೂಢಾ ಯಾ ಅಲಿ, ಪ್ರೌಢತನದಿ ಗುಂಡಾಡು ಹುಡುಗರೊಳು, ಮೃಡ ನೀ ಪ್ರಭು ಆಡೋ ನಿರಂಜನಎಂದು ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಿದ್ಧಾರೂಡರ ಶಿಷ್ಯರು ಇದನ್ನು ತಮ್ಮ ಗುರುವಿನ ಟೀಕೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಶರೀಫರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತದುಕಿದರಂತೆ!

ಶರೀಫರು ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಹೆಂಡತಿಯ ಮೇಲೆ ತುಂಬ ಪ್ರೀತಿಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಶರೀಫರು, ‘ಸ್ನೇಹ ಮಾಡಬೇಕಿಂಥವಳಾ, ಒಳ್ಳೇ ಮೋಹದಿಂದ ಬಂದು ಕೂಡುವಂಥವಳಾಎಂದು ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲ ಹೆರಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಂಡತಿ ತೀರಿಕೊಂಡ ಬಳಿಕ, ಸಂಸಾರವಿಮುಖರಾದ ಶರೀಪರು, ‘ಮೋಹದ ಹೆಂಡತಿ ಸತ್ತ ಬಳಿಕ, ಮಾವನ ಮನೆಯ ಹಂಗಿನ್ಯಾಕೊಎಂದು ದುಃಖಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಲಕ್ಷ್ಯ ಕೊಡದ ಶರೀಫರು ತಮ್ಮ ಹೊಲ, ಮನೆಗಳ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಸಾಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು. ಸಾಲ ತೀರಿಸಲು ತಮ್ಮ ಜಮೀನುಗಳನ್ನು ಮಾರಬೇಕಾಯಿತು. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅವಮಾನವನ್ನು ಭರಿಸುವ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಬಂದವು. ಆಗ ಶರೀಫರು ನಾ ನಿನ್ನ ಮಗ ನಗೆಗೀಡು ಮಾಡಬ್ಯಾಡ್ರಿ ಜಗದೊಳು ಎಂದು ದೇವರಿಗೆ ಮೊರೆ ಹೊಕ್ಕರು. ತಮ್ಮ ಸಂಕಷ್ಟಗಳೆಲ್ಲ ದೇವರ ಪ್ರಸಾದವೆಂದೇ ಭಾವಿಸಿದ ಶರೀಫರು ಹಾಡಿದ ಗೀತೆಯ ಒಂದು ನುಡಿ ಹೀಗಿದೆ:
ಬಡತಾನೆಂಬುದು ಕಡೆತನಕಿರಲಿ
ವಡವಿ ವಸ್ತ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗಲಿ
ನಡುವಂಥ ದಾರಿಯು ತಪ್ಪಿ
ಅಡವಿ ಸೇರಿದಂತಾಗಿ ಹೋಗಲಿ.
ಪರಾತ್ಪರನಾದ ಗುರುವಿನ
ಅಂತಃಕರಣ ಒಂದು ಬಿಡದಿರಲಿ.’

ಗೀತೆಯನ್ನು ಪುರಂದರದಾಸರಬಂದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಬರಲಿ, ಗೋವಿಂದನ ದಯೆಯೊಂದಿರಲಿಎನ್ನುವ ಕವನದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ, ಶಿಷ್ಟ ಕವಿಗೂ, ಸಹಜ ಕವಿಗೂ ಇರುವ ಅಂತರದ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಸುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವಾಗ, ಶರೀಫರ ಗೀತೆಗಳು ಹಳ್ಳಿಗರ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ನುಡಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದರೂ ಸಹ, ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಾನುಭವವನ್ನು ಹೇಳುವಾಗ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಲಲಿತವಾದ ಭಾಷೆಗೆ ಹೊರಳುತ್ತವೆ:
ಶ್ರೀಗುರು ಮಂತ್ರವ
ರಾಗದಿ ನುತಿಸಲು
ಬೋಧ ಸಂಪದ ಸುಖವಾಗುವುದೋ
ಶಿಶುನಾಳಾಧೀಶನ
ಹೆಸರಿನೈದಕ್ಷರ
ಹಸನಾಗಿ ಭಜಿಸಲಹುದೆನಿಸುವುದೋ

ತಮ್ಮ ಸಮಕಾಲೀನರಾದ ಗರಗದ ಮಡಿವಾಳಪ್ಪ, ನವಲಗುಂದದ ನಾಗಲಿಂಗ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಹಾಗು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ಸಿದ್ಧಾರೂಢ ಸ್ವಾಮಿಗಳಂತೆ, ಶರೀಫರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಸಾಧಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.ಸೊಲ್ಲು ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಬಯ್ದು ನನ್ನ, ಎಲ್ಲಿಗೋಗ್ಹದಾಂಗ ಮಾಡಿಟ್ಟಾ, ಕಾಲ್ಮುರಿದು ಬಿಟ್ಟಾಎನ್ನುವ ಮೂಲಕ, ದೇವರು ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮಿಂದ ದೂರವೇ ಇಟ್ಟನು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಶರೀಫರು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಅವರು ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಬಯಸಿರಲೂ ಇಲ್ಲ. ಕಾಂತೆ ಕೇಳೆ ಕರುಣ ಗುಣದಿಂದ, ಎನಗಿಂಥ ಪುರುಷನು ಬಂದು ದೊರಕಿದ ಪುಣ್ಯಫಲದಿಂದಎಂದು ಹೇಳುವ ಶರೀಫರು ಇದನ್ನು ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹವೆಂದೇ ಭಾವಿಸಿದರು.

ನಾಡಿನ ಪುಣ್ಯ ಹಾಗು ನುಡಿಯ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಶರೀಫರಂತಹ ಸಹಜ ಸಂತ ಕವಿಗಳು ಶತಮಾನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ನಮಗೆ ಲಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ನಮನಗಳು.